HBD.วันคุ้นคุ้น
posted on 30 Nov 2011 23:47 by poet-pเกือบเที่ยงคืนของวันใหม่
มีหนุ่มคนหนึ่งที่ฉันรู้จัก แอด facebook มา
ฉันกดรับ และไม่กี่นาทีเขาก็มาโพสต์และทักในกล่องแชท ด้วยข้อความเดียวกัน
“HBD”
ฉันติดต่อเขาด้วยความบริสุทธิ์ใจ
เขาเป็นเพื่อนของคนที่ฉันเคยรัก
ฉันคุยกับเขาทุกวัน
เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ฉันไปเข้าค่าย
กดออนไลน์ในโปรแกรม MSN ผ่านโทรศัพท์
ตีหนึ่งกว่าแล้ว เขายังไม่นอน
เขาบอกว่า เขารู้ว่าฉันต้องออน .. เขารอฉัน
ฉันบังเอิญเจอเขา
ฉันยิ้มและทักทายด้วยรอยยิ้มที่คิดว่าสวยที่สุด
เขาหันมาทำเหมือนไม่เคยรู้จัก แต่ก็หันกลับมามองฉันอีกครั้งแล้วยกมือทักทาย
นี่เขาจำฉันไม่ได้จริง ๆ หรือเปล่านะ
“นอนพร้อมกัน”
ประโยคกระชากหัวใจให้เต้นผิดจังหวะ
ทำให้คืนนั้นกลายเป็นหนึ่งคืนที่ดีที่สุด
เราออฟไลน์พร้อมกัน
เขาเรียนภาษาจีน ส่วนฉันภาษาไทยฉันยังจะไม่รอด
ฉันเปิดหนังสือสอนภาษาที่มีอยู่ที่บ้าน
เขียนไปเขียนมา ฉันว่าฉันเขียนประโยคหนึ่งได้สวยมากเลยนะ
“ฉัน รัก เธอ”
เขาไปแข่งกีฬาบาสเกตบอลที่เขาชอบที่ต่างจังหวัด
ฉันนั่งเหงาอยู่ที่บ้าน ในห้องเดิม ๆ
เสียงเตือนดัง ฉันหันกลับมามองชื่อบนหน้าจอคอมพิวเตอร์
รอยยิ้มค่อย ๆ ผุดขึ้นมาและความเหงาก็หายไป
สีเขียว
ฉันเกลียดสีเขียว
แต่ฉันใช้มันเป็นสีชื่อ Display Name
เพราะเราใช้มันคู่กัน
ก่อนวันคริสมาสต์ เขาถามว่าจะไปไหน
พอฉันตอบไป มันคงเป็นที่เดียวกันกับเขา
เขาพิมพ์เบอร์มาให้
“ถ้าไป ก็โทรมาด้วยนะ”
ฉันรู้สึกเบื่อ
เขาถามว่า เบื่อเขาแล้วหรอ
ฉันตอบชัดเจนว่า ไม่ !
ไม่มีทาง.
ฉันเคยเห็นว่าเขาเคยเปลี่ยนสีชื่อบ่อยมาก
พอฉันถาม เขาก็บอกกลับมาว่า “สีเดียวกันไม่ดีหรอ”
ดี ..
ดีที่สุดเลย
อยู่ดี ๆ เขาก็เปลี่ยนสีคู่ .. ของเรา
ฉันเลยถามว่าฉันจะใช้สีอะไรดี
เขา copy code สีมาให้
“สีเดียวกับเค้า : ]”
เขาไปเข้าค่ายรด. มหาโหด
เขาบอกว่าจะไม่เปิดมือถือนะ แต่จะเปิดวันที่ 3 วันเดียว
ฉันยิ้มขึ้นมา เขินอยู่กับหน้าจอคอมราวกับว่าเขายืนอยู่ตรงหน้า
วันครบรอบของเรา
เขาเปลี่ยนสี ฉันก็เปลี่ยน อะไรก็ไม่เหมือนเดิม
วันหนึ่ง สังเกตเห็นสีชื่อเราเหมือนกัน
เขาเปลี่ยนมาใช้สีเดียวกับฉัน
เขาตั้งใจ หรือ มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญนะ
ไปเที่ยวด้วยกัน
ฉันหันไปมองหน้าเขา
ฉันนั่งอยู่ข้างเขาตอนนี้
อยากจะหยุดเวลาไว้
ไม่อยากเจอ ไม่อยากสบตา
ไม่อยากพบหน้า ไม่อยากเดินใกล้
ฉันกลัว ..
กลัวที่จะหยุดความรู้สึกดี ๆ ที่มันกำลังเอ่อล้นออกมาไม่ได้
ทะเลาะกัน
เขาไม่ผิด ฉันไม่ผิด
แต่ฉันขอโทษ ยอมลดทิฐิของตัวเอง
เพื่อเขา
ฉันเสียใจ เขาทำให้ฉันเสียใจ
มือถือของเขาเสีย ฉันรู้
แต่เขายืมมือถือของเพื่อนส่งข้อความมาขอโทษ
เพื่อฉัน
วันเกิดเขา ฉันทำของขวัญให้
ฉันใส่ทุกความรู้สึกของตัวเองลงไป
ฉันทำให้เขาด้วยใจ
ฉันหวังแค่ เขาจะสัมผัสได้ถึงมัน
ความรู้สึกของฉันเขากับคงไม่เหมือนกัน
เขาเปลี่ยนไป
เราไม่มีคำเอื้อนเอ่ยคำลาใดใด
เราค่อยค่อยห่างกัน
อีกวันครบรอบ
ฉันเจอเขา เราไปเที่ยวกัน
ฉันคิดถึงเขา อยากให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม
แต่รู้ไหม .. เรื่องบางเรื่องมันก็เป็นไปไม่ได้
ฉันอยากคุยกับเขาเหลือเกิน
ฉันรอให้เขาติดต่อฉันกลับมา
ฉันมีความหวัง ..
หวังลม ๆแล้ง ๆ
หนึ่งปี วันนี้หนึ่งปี
ฉันรอเขา รอเขา รอเขา
ไม่กี่นาที ก็จะเปลี่ยนเป็นวันใหม่แล้ว
“HBD ,, วันคุ้น ๆ”