ตึกตัก ตึกตัก ..
เสียงหัวใจดังขึ้นพร้อมเสียงเพลงจากเกมส์ที่ฉันเล่นอยู่
ฉันเงยหน้า พร้อมสบตาเธอ
เธอมองฉัน  ฉันยิ้มให้ไป เธอยิ้มให้มา
เรายิ้มให้กัน .

 

ฉันหันกลับไปมองเธออีกครั้ง
เธอยังมองฉัน  รอยยิ้มที่เกิดขึ้นบนหน้า บวกกับสายตาของเธอนั้น
ราวกับโดนมนต์สะกด เวลานั้นแทบจะหยุดเดินไป
เพราะรอยยิ้มและสายตาของเธอ


“เล่นแร๊คด้วยหรอ”
ฉันพยักหน้าแล้วยิ้ม
“จริงอะ อยากเล่นด้วย”
“จดชื่อเซิฟที่เราเล่นไปไหม ?”
เธอยิ้มแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้าม เรานั่งเยื้องกัน “เอาสิ”
เธอให้เราจด เราเขียนชื่อตัวที่เราเล่นลงไป เธอบอกว่าเหมือนเคยเห็นชื่อเรามาก่อน
นี่เป็นเรื่องบังเอิญใช่ไหม ?

 

เห้ย !
เสียงร้องเบา ๆ ออกจากปากเมื่อเห็นรูปโปรไฟล์ที่คุ้นตาในเวปไซต์โซเชียลยอดฮิตในขณะนั้น
hi-5..
ฉันคลิกเข้าไปดูอย่างรวดเร็ว สำรวจทุกอย่าง
ฉันเจอเธออีกครั้ง บนอีกโลกหนึ่ง .. โลกอินเตอร์เน็ต
รูปที่เธอใส่เสื้อสีแดง รูปแรกที่ฉันเห็นนั้น ฉันยังคงมีอยู่
เซฟไว้ เก็บไว้ .. โดยไม่รู้ทำไม

 

เราคุยกันมาตลอด
เจอกันอีกครั้ง อีกครั้ง อีกครั้ง

เป็นครั้งแรกที่ข้ามถนนกับเพื่อนผู้ชาย
เพื่อนผู้ชายคนแรก ที่ทำให้หัวใจเต้นเร็วได้ตอนอยู่ข้าง ๆ
เพื่อนผู้ชายคนแรกที่โทรศัพท์คุยกันทุกวัน
เพื่อนผู้ชายคนแรกที่จับมือฉัน
เพื่อนผู้ชายคนแรกที่ทำให้รู้สึกได้ถึงความพิเศษของความรัก

 

ฉันนั่งเขียนไดอารี่ถึงเธอ
น้ำตารินไหล ถึงเช็ดเป็นร้อยครั้ง มันก็ยังไหลออกมา
ยิ่งคิดถึงเธอ ความเร็วของน้ำตายิ่งไหลมากขึ้นแปรผันตามความคิดถึงในขณะนั้น
ฉันชอบเธอไปแล้วจริงจริง ทุกอย่างคงดีมากกว่านี้ เรื่องของเราอาจจะสวยงามมาก
ถ้าเธอไม่มีผู้หญิงคนนั้น

 

ฉันใช้เวลาทำตัวเย็นชาใส่เธอ
ทุกวัน  ร้องไห้ โดยไม่รู้เหตุผล
อยากให้เธอหายไป ไปให้ไกล
ในที่สุด วันหนึ่งเธอก็หายไปจริงจริง
พอเธอหายไป .. ทำไมนะ
ฉันต้องคิดถึงเธอ

 

เราคุยกันอีกครั้ง
เธอนัดฉันไปหา .. แปลกใจทำไมตัวเองถึงยอมไป
เราเจอกัน หัวเราะ มีความสุข แต่อยู่ดีดี เราก็มีปัญหา
เธอเดินจากไป ไปหาผู้หญิงอีกคนของเธอ
ฉันยืนอยู่ทีเดิม คนเดียว
อีกครั้ง

 

ฉันกดโหลดแอปพลิเคชั่นหนึ่งของ iphone
โหลดมา ฉันเห็นคอนแทคของเธอโชว์ขึ้นมา คอนแทคที่ไม่เคยคิดลบออกไป
หัวใจมีโอกาสเต้นโครมครามอีกครั้ง เมื่อสายตาของฉันเห็นคำทักทายของเธอ
Hey.
บทสนทนาของเราเริ่มอีกครั้ง
ฉันเล่าเรื่องที่ผ่านมา ทุกความรู้สึกที่มีต่อเธอตอนนั้น
เธอก็เล่าเรื่องของเธอ ทุกความรู้สึกที่มีต่อฉันตอนนั้น
เราคิดเหมือนกัน
ฉันติดต่อเธออีกครั้ง ด้วยความรู้สึกเดิม ๆ ที่ยังหลงเหลือในใจ

 

เราคุยกันทุกวัน
เธอมักแสดงความหึงหวงออกมา แต่ฉันกลับทำแบบเธอไม่ได้
ฉันทำได้แค่รักเธอ แต่ฉันจะไม่มีโอกาสได้เป็นเจ้าของของเธอ
เธอมักแสดงคำพูดแบบนั้นออกมา โดยไม่คิดบ้างเลยว่าฉันจะรู้สึกยังไง
เธอจะรู้บ้างไหม ถ้าเป็นคนอื่น ฉันจะไม่ทน
ฉันขอเน้นอีกครั้ง ถ้าเป็นคนอื่น
แต่เธอไม่ใช่นี่นา .. ฉันเลยทน ฉันยอม

 

เธอจะรู้บ้างไหมนะ .
เรื่องของเราไม่เคยจืดจางหายไปจากความรู้สึก จากหัวใจของฉัน
ฉันจำได้ทุกอย่าง
บทสนทนาครั้งแรก ภาพครั้งแรกที่เราเจอกัน  ครั้งแรกที่เดินข้ามถนน  สีเสื้อตัวที่เธอใส่ไปเที่ยวกันครั้งแรก 
ฉันจำได้ทุกอย่าง ถ้าเป็นเรื่องของเธอ .. แล้วเธอล่ะ ?
จำเรื่องของฉันได้บ้างไหม.

 

ไม่รู้ว่า การเดินทางของเรา จะไปได้ไกลสักเท่าไหร่
เธอคงไม่รู้หรอกว่าความรัก พยายามอยู่คนเดียวไม่ได้
รัก เป็นเรื่องของคนสองคน
หรือว่าความหมายของรักเราต่างกัน ?
แต่ก็ช่างมันปะไร เพราะตอนนี้ ..
ฉันดีใจที่มีเธอในชีวิตของฉันอีกครั้ง


ไม่ว่ามันจะเป็นยังไง การเดินทางของเราครั้งนี้จะเป็นแบบไหน
ฉันยินดีจะเดินร่วมทางกับเธออีกครั้ง
แต่ก่อนอื่น .. ช่วยสัญญาอะไรอย่างหนึ่งได้ไหม ?
อย่าหายไปจากชีวิตฉันอีกเลย.

 

 

Comment

Comment:

Tweet